วิทยาศาสตร์

งานวิจัยเป็นรากฐานของ YAKKI อย่างไร

YAKKI ออกแบบมาสำหรับผู้เรียนทุกวัย เกมและรูปแบบการเรียนรู้ของเราพัฒนาขึ้นจากงานวิจัยที่ตีพิมพ์แล้วเกี่ยวกับการเรียนรู้ภาษาที่สอง การหัดอ่าน การทำงานของความจำ การสื่อสาร และความต้องการด้านการเข้าถึงของผู้เรียน

งานวิจัยเป็นแนวทางในการออกแบบของเรา แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้เขียนผลงานที่อ้างอิงในหน้านี้ให้การรับรอง ตรวจสอบ หรือร่วมงานกับ YAKKI

การนำไปใช้จริง

เนื้อหาการเรียนรู้เป็นภาษาอังกฤษ ส่วนคำแนะนำ คำใบ้ และข้อเสนอแนะสำหรับคำตอบสามารถแสดงเป็นภาษาของหน้าเว็บที่มีให้เลือก เพื่อให้ผู้เรียนเข้าใจโจทย์ บทเรียนและระดับ CEFR จะกำหนดโดยผู้ใหญ่ที่ดูแลผู้เรียน โดยผู้เรียนไม่ได้เลือกบทเรียนเหล่านั้นเอง มิฉะนั้นผู้เรียนจะเปิดบทเรียนที่สร้างขึ้นตามระดับของตน

เสาหลักทั้งสิบโดยสังเขป

  1. เรียนรู้คำศัพท์จากการใช้งานจริง — เปิดให้ใช้งานแล้ว
  2. นึกคำตอบก่อน แล้วค่อยดูเฉลย — เปิดให้ใช้งานแล้ว · นำข้อที่ยังอ่อนกลับมาทบทวนภายหลัง: กำลังพัฒนา
  3. ต่อยอดจากภาษาแม่ — เปิดให้ใช้งานแล้ว · เพิ่มเกมลักษณะนี้อีก: กำลังพัฒนา
  4. สอนทักษะการอ่านอย่างชัดเจน — เปิดให้ใช้งานแล้ว
  5. เข้าใจก่อน แล้วค่อยตอบ — เปิดให้ใช้งานแล้ว · ปรับความยากตามผู้เรียนแต่ละคน: กำลังพัฒนา
  6. ฝึกฝนได้โดยไม่ต้องกลัวผิด — เปิดให้ใช้งานแล้ว
  7. พูดให้เหมาะกับบริบท — เปิดให้ใช้งานแล้ว
  8. การเข้าถึงสำหรับผู้มีภาวะดิสเล็กเซีย — กำลังพัฒนา · โหมดนี้จะเปิดให้ใช้ฟรี
  9. ก้าวต่อไปมาจากการฝึกฝน — กำลังพัฒนา
  10. การสื่อสารให้เข้าใจต้องมาก่อน — เปิดให้ใช้งานแล้ว

1. เรียนรู้คำศัพท์จากการใช้งานจริง

คำศัพท์จะจำได้แม่นขึ้นเมื่อผู้เรียนต้องนึกคำนั้นออกมาเอง เลือกจากตัวเลือกที่คล้ายกัน หรือนำไปแต่งประโยคของตัวเอง เกมคำศัพท์จึงผสมผสานทั้งการจำได้เมื่อเห็น การดึงความจำ และการตอบด้วยตัวเอง ผู้พูดภาษาฮีบรูมีปัญหาที่พบได้ชัดอย่างหนึ่งคือ มักหลีกเลี่ยงกริยาวลีภาษาอังกฤษแทนที่จะเสี่ยงใช้ผิด

เปิดให้ใช้งานแล้ว เกมคำศัพท์ รวมถึงรูปแบบเฉพาะสำหรับกริยาวลีและกลุ่มคำที่ใช้คู่กัน เนื้อหาจะมีระดับ CEFR กำกับไว้

เรายังไม่ได้ตรวจสอบคำศัพท์ในบทอ่านเทียบกับคำที่ผู้เรียนแต่ละคนรู้อยู่แล้ว

แหล่งอ้างอิง: Laufer & Hulstijn (2001) · Nation (2001) · Dagut & Laufer (1985)

2. นึกคำตอบก่อน แล้วค่อยดูเฉลย

การนึกคำตอบด้วยตัวเองช่วยให้จำได้ดีกว่าการอ่านซ้ำ และการเว้นระยะการทบทวนให้ห่างขึ้นในแต่ละครั้งช่วยให้จำได้นานขึ้น

เปิดให้ใช้งานแล้ว ในเกมฝึกดึงความจำ ผู้เรียนต้องตอบก่อนจึงจะเห็นเฉลย

กำลังพัฒนา โมเดลผู้เรียนที่สังเกตข้อที่ยังไม่แม่นแล้วนำกลับมาให้ฝึกใหม่ภายหลังในเกมอื่น

แหล่งอ้างอิง: Roediger & Karpicke (2006) · Roediger & Butler (2011) · Karpicke (2017) · Pimsleur (1967) · Settles & Meeder (2016)

3. ต่อยอดจากภาษาแม่

ผู้เรียนที่พูดภาษาฮีบรู อาหรับ หรือรัสเซีย มักใช้ภาษาอังกฤษผิดในจุดที่ต่างกัน เช่น ภาษาฮีบรูมีแต่คำนำหน้านามชี้เฉพาะ ส่วนภาษารัสเซียไม่มีคำนำหน้านามเลย ภาษาแม่จึงเป็นต้นทุนที่ดี ไม่ใช่อุปสรรค เพราะช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจได้โดยไม่เข้าไปแทนที่ภาษาอังกฤษ

เปิดให้ใช้งานแล้ว หน้าเว็บแสดงในภาษาแม่ที่มีให้เลือก และบางเกมสร้างขึ้นตามภาษาของผู้เรียนโดยเฉพาะ เช่น เกมคำพ้องรูปความหมายต่างสำหรับผู้พูดภาษารัสเซียจะใช้คู่คำรัสเซีย–อังกฤษ

กำลังพัฒนา ขยายแนวทางเดียวกันนี้ไปยังเกมอื่นๆ เพิ่มเติม

แหล่งอ้างอิง: Lado (1957) · Cummins (1979) · Jarvis & Pavlenko (2008) · Kellerman (1983)

4. สอนทักษะการอ่านอย่างชัดเจน

ในภาษาอังกฤษ ตัวอักษรไม่ได้บอกเสียงอ่านได้ตรงตัวเสมอไป คนที่อ่านภาษาฮีบรูแบบมีเครื่องหมายสระหรือภาษาอาหรับต้องถอดรหัสการอ่านต่างจากผู้พูดภาษาอังกฤษ ดังนั้นความเชื่อมโยงระหว่างตัวอักษรกับเสียง การถอดรหัสคำ และการจำคำศัพท์ได้ทันทีจึงต้องฝึกเป็นทักษะเฉพาะ ไม่ใช่ทึกทักว่าผู้เรียนทำได้เอง

เปิดให้ใช้งานแล้ว แบบฝึกเสียงและตัวอักษรสำหรับผู้เริ่มต้น

กำลังพัฒนา โมเดลผู้เรียนที่ใช้ผลจากการฝึกปกติมาแนะนำแบบฝึกถัดไป

แหล่งอ้างอิง: Share (1995) · Katz & Frost (1992) · Bar-On & Share (2018) · Kahn-Horwitz, Schwartz & Share (2011) · Saiegh-Haddad & Geva (2008) · Ehri (2005)

5. เข้าใจก่อน แล้วค่อยตอบ

ผู้เรียนต้องได้รับภาษาอังกฤษที่พอเข้าใจได้เป็นส่วนใหญ่แต่สูงกว่าระดับปัจจุบันเล็กน้อย และต้องได้พูดหรือเขียนบางอย่างออกมาเองเพื่อให้เห็นจุดที่ยังขาด พร้อมทั้งได้รับข้อเสนอแนะเกี่ยวกับสิ่งที่ตนสื่อสารออกมา

เปิดให้ใช้งานแล้ว บทเรียนที่ได้รับมอบหมายจะมีระดับ CEFR ตามที่ผู้ใหญ่มอบหมายกำหนด และเนื้อหาจะสร้างขึ้นสำหรับระดับนั้น เกมจะให้ตอบทั้งด้วยการเขียนและการพูด คำตอบแบบอิสระจะมีข้อเสนอแนะให้ และมีเกมหนึ่งที่ให้ความช่วยเหลือทีละขั้นผ่านลำดับคำใบ้

กำลังพัฒนา การปรับระดับความยากอัตโนมัติสำหรับผู้เรียนแต่ละคน

ในแง่วิธีการสอน YAKKI ใกล้เคียงกับวิธีสอนแบบตรงมากที่สุด ซึ่งมีหน้าเฉพาะของตัวเอง นี่เป็นทางเลือกในการออกแบบบทเรียน ไม่ใช่การอ้างว่าวิธีใดวิธีหนึ่งได้รับการพิสูจน์แล้วว่าดีกว่าวิธีอื่น

แหล่งอ้างอิง: Krashen (1982) · Swain (1985) · Long (1996) · Vygotsky (1978)

6. ฝึกฝนได้โดยไม่ต้องกลัวผิด

การพูดภาษาใหม่อาจเป็นเรื่องน่ากลัว และความกังวลนั้นวัดผลได้จริง เกมสามารถเล่นซ้ำได้ตามลำพัง จึงไม่ต้องกลัวว่าจะตอบผิดต่อหน้าคนอื่น นอกจากนี้ YAKKI ยังนำภาษาที่ใช้บอกความรู้สึก การขอร้อง การปฏิเสธ และการขอโทษมาเป็นเนื้อหาการเรียนรู้ด้วย

เปิดให้ใช้งานแล้ว เกมเกี่ยวกับอารมณ์และการสื่อสาร แนะนำตั้งแต่ระดับ B1 ขึ้นไป อ่านเพิ่มเติมได้ที่หน้าจิตวิทยาการสอน

แหล่งอ้างอิง: Horwitz, Horwitz & Cope (1986) · Gordon (1970) · Rosenberg (2003) · Lieberman et al. (2007) · MacIntyre & Gregersen (2012)

7. พูดให้เหมาะกับบริบท

ประโยคที่ถูกไวยากรณ์ก็ยังอาจฟังดูไม่สุภาพได้ ความพูดตรงที่ชาวอิสราเอลมองว่าเป็นความจริงใจ ซึ่งเรียกว่า ดูกริ มักฟังดูห้วนในภาษาอังกฤษ การขอร้อง การขอโทษ การปฏิเสธ และการร้องเรียนล้วนมีรูปแบบที่แตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม

เปิดให้ใช้งานแล้ว เกมที่ให้ผู้เรียนฝึกลดความแข็งของการปฏิเสธ ร้องเรียนอย่างสุภาพแต่หนักแน่น เรียบเรียงคำขอโทษจากองค์ประกอบที่เหมาะสม และปรับระดับระหว่างความตรงไปตรงมากับความนุ่มนวล

แหล่งอ้างอิง: Blum-Kulka, House & Kasper (1989) · Blum-Kulka & Olshtain (1984) · Katriel (1986) · Wierzbicka (2003)

8. การเข้าถึงสำหรับผู้มีภาวะดิสเล็กเซีย

ภาวะดิสเล็กเซียพบในผู้เรียนประมาณ 5–15% และภาษาอังกฤษยังเพิ่มระบบการสะกดคำอีกชุดที่ยากกว่าเดิม เราได้ตรวจสอบการเข้าถึงของเกมต่างๆ และกำลังสร้างโหมดดิสเล็กเซียจากผลการตรวจสอบนั้น ได้แก่ ฟอนต์แบบไม่มีเชิง การเว้นระยะห่างและค่าความต่างสีที่กว้างขึ้นตามคู่มือรูปแบบของสมาคมดิสเล็กเซียแห่งสหราชอาณาจักร การป้อนข้อมูลด้วยเสียงเมื่อการพิมพ์เป็นอุปสรรค การอ่านออกเสียงพร้อมเน้นข้อความตาม และเวลาที่มากขึ้นในเกมจับเวลา ทั้งหมดนี้คือวิศวกรรมการเข้าถึง ไม่ใช่การบำบัดทางคลินิก

กำลังพัฒนา โหมดดิสเล็กเซียทั้งหมด ทั้งการปรับรูปแบบการแสดงผลและการเปิดใช้งานสำหรับผู้เรียนรายบุคคล โหมดนี้จะเปิดให้ใช้ฟรี

แหล่งอ้างอิง: Shaywitz (2003) · Nijakowska (2010) · Breznitz (2006) · British Dyslexia Association style guide

9. ก้าวต่อไปมาจากการฝึกฝน

คะแนนจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อช่วยตัดสินใจได้ว่าควรทำอะไรต่อ โมเดลผู้เรียนจะดูจากการฝึกตามปกติ เช่น คำใบ้ที่ใช้ จำนวนครั้งที่ลองใหม่ และประเภทของข้อผิดพลาด เพื่อปรับการนำเสนอ ความยาก และรูปแบบ โดยไม่ตีตราผู้เรียน

กำลังพัฒนา โมเดลผู้เรียน

แหล่งอ้างอิง: Messick (1989) · Lantolf & Poehner (2004) · Black & Wiliam (1998)

10. การสื่อสารให้เข้าใจต้องมาก่อน

เป้าหมายของการออกเสียงคือการพูดให้ผู้ฟังเข้าใจ ไม่ใช่การพูดให้เหมือนเจ้าของภาษา เพราะสำเนียงที่ชัดเจนมักไม่เป็นอุปสรรคต่อความเข้าใจ

เปิดให้ใช้งานแล้ว เกมฝึกพูด ระบบจะไม่ให้คะแนนเสียงพูดแต่จะให้คำแนะนำเท่านั้น ส่วนการประเมินการพูดสามารถทำโดยผู้สอนจริงได้ เกมฝึกพูดจะไม่มีการตัดสินว่าตกหรือกั้นไม่ให้ผ่านบทเรียน ผู้เรียนจะเห็นว่าเสียงใดควรฝึกเพิ่มพร้อมรับแบบฝึกสั้นๆ สำหรับเสียงนั้น ไม่มีการจัดอันดับสำเนียง ไม่มีตารางคะแนนผู้นำ และไม่ใช้สำเนียงเจ้าของภาษาเป็นเป้าหมาย

แหล่งอ้างอิง: Munro & Derwing (1995) · Levis (2005, 2018) · Derwing & Munro (2015)

พัฒนาขึ้นในอิสราเอล

YAKKI พัฒนาขึ้นในอิสราเอลโดยให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับผู้เรียนพหุภาษาที่นี่ งานวิจัยพื้นฐานจำนวนมากเกี่ยวกับการอ่านภาษาฮีบรู ภาวะทวิลักษณ์ทางภาษาของภาษาอาหรับ การถ่ายโอนทางภาษาระหว่างภาษา และวัจนปฏิบัติศาสตร์ข้ามวัฒนธรรม เกิดขึ้นที่นี่ โดยผลงานเหล่านั้นอยู่ในรายการอ้างอิงด้านล่าง

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวทางของเรา

เอกสารอ้างอิง

สิ่งพิมพ์ที่อ้างอิงในหน้านี้แสดงอยู่ด้านล่าง

  1. Bar-On, A., & Share, D. L. (2018). The Triplex Model of Hebrew reading development. Journal of Learning Disabilities, 51(5), 444–453.
  2. Black, P., & Wiliam, D. (1998). Inside the black box: Raising standards through classroom assessment. Phi Delta Kappan, 80(2), 139–148.
  3. Blum-Kulka, S., House, J., & Kasper, G. (Eds.). (1989). Cross-cultural pragmatics: Requests and apologies (CCSARP). Ablex.
  4. Blum-Kulka, S., & Olshtain, E. (1984). Requests and apologies: A cross-cultural study of speech act realization patterns (CCSARP). Applied Linguistics, 5(3), 196–213.
  5. Breznitz, Z. (2006). Fluency in reading: Synchronization of processes. Lawrence Erlbaum.
  6. Cummins, J. (1979). Linguistic interdependence and the educational development of bilingual children. Review of Educational Research, 49(2), 222–251.
  7. Dagut, M., & Laufer, B. (1985). Avoidance of phrasal verbs: A case for contrastive analysis. Studies in Second Language Acquisition, 7(1), 73–79.
  8. Derwing, T. M., & Munro, M. J. (2015). Pronunciation fundamentals: Evidence-based perspectives for L2 teaching and research. John Benjamins.
  9. Ehri, L. C. (2005). Learning to read words: Theory, findings, and issues. Scientific Studies of Reading, 9(2), 167–188.
  10. Gordon, T. (1970). Parent effectiveness training. Wyden.
  11. Horwitz, E. K., Horwitz, M. B., & Cope, J. (1986). Foreign language classroom anxiety. The Modern Language Journal, 70(2), 125–132.
  12. Jarvis, S., & Pavlenko, A. (2008). Crosslinguistic influence in language and cognition. Routledge.
  13. Kahn-Horwitz, J., Schwartz, M., & Share, D. L. (2011). Acquiring the complex English orthography: A triliteracy advantage? Journal of Research in Reading, 34(1), 136–151.
  14. Karpicke, J. D. (2017). Retrieval-based learning: A decade of progress. In J. Wixted (Ed.), Learning and memory: A comprehensive reference (2nd ed.). Academic Press.
  15. Katriel, T. (1986). Talking straight: Dugri speech in Israeli Sabra culture. Cambridge University Press.
  16. Katz, L., & Frost, R. (1992). The reading process is different for different orthographies: The orthographic depth hypothesis. In R. Frost & L. Katz (Eds.), Orthography, phonology, morphology, and meaning (pp. 67–84). North-Holland.
  17. Kellerman, E. (1983). Now you see it, now you don’t. In S. Gass & L. Selinker (Eds.), Language transfer in language learning. Newbury House.
  18. Krashen, S. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon.
  19. Lado, R. (1957). Linguistics across cultures. University of Michigan Press.
  20. Lantolf, J. P., & Poehner, M. E. (2004). Dynamic assessment of L2 development. Journal of Applied Linguistics, 1(1), 49–72.
  21. Laufer, B., & Hulstijn, J. (2001). Incidental vocabulary acquisition in a second language: The construct of task-induced involvement. Applied Linguistics, 22(1), 1–26.
  22. Levis, J. M. (2005). Changing contexts and shifting paradigms in pronunciation teaching. TESOL Quarterly, 39(3), 369–377.
  23. Levis, J. M. (2018). Intelligibility, oral communication, and the teaching of pronunciation. Cambridge University Press.
  24. Lieberman, M. D., et al. (2007). Putting feelings into words: Affect labeling disrupts amygdala activity. Psychological Science, 18(5), 421–428.
  25. Long, M. H. (1996). The role of the linguistic environment in second language acquisition. In W. Ritchie & T. Bhatia (Eds.), Handbook of second language acquisition (pp. 413–468). Academic Press.
  26. MacIntyre, P. D., & Gregersen, T. (2012). Emotions that facilitate language learning. Studies in Second Language Learning and Teaching, 2(2), 193–213.
  27. Messick, S. (1989). Validity. In R. L. Linn (Ed.), Educational measurement (3rd ed., pp. 13–103). Macmillan.
  28. Munro, M. J., & Derwing, T. M. (1995). Foreign accent, comprehensibility, and intelligibility in the speech of second language learners. Language Learning, 45(1), 73–97.
  29. Nation, I. S. P. (2001). Learning vocabulary in another language. Cambridge University Press.
  30. Nijakowska, J. (2010). Dyslexia in the foreign language classroom. Multilingual Matters.
  31. Pimsleur, P. (1967). A memory schedule. The Modern Language Journal, 51(2), 73–75.
  32. Roediger, H. L., & Butler, A. C. (2011). The critical role of retrieval practice in long-term retention. Trends in Cognitive Sciences, 15(1), 20–27.
  33. Roediger, H. L., & Karpicke, J. D. (2006). The power of testing memory: Basic research and implications for educational practice. Perspectives on Psychological Science, 1(3), 181–210.
  34. Rosenberg, M. B. (2003). Nonviolent communication: A language of life. PuddleDancer Press.
  35. Saiegh-Haddad, E., & Geva, E. (2008). Morphological awareness, phonological awareness, and reading in English–Arabic bilingual children. Reading and Writing, 21(5), 481–504.
  36. Schwartz, M., Geva, E., Share, D. L., & Leikin, M. (2007). Learning to read in English as third language: The cross-linguistic transfer of phonological processing skills. Written Language & Literacy, 10(1), 25–52.
  37. Settles, B., & Meeder, B. (2016). A trainable spaced repetition model for language learning. Proceedings of ACL 2016, 1848–1858.
  38. Share, D. L. (1995). Phonological recoding and self-teaching: Sine qua non of reading acquisition. Cognition, 55(2), 151–218.
  39. Shaywitz, S. (2003). Overcoming dyslexia. Knopf.
  40. Swain, M. (1985). Communicative competence: Some roles of comprehensible input and comprehensible output in its development. In S. Gass & C. Madden (Eds.), Input in second language acquisition (pp. 235–253). Newbury House.
  41. Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society. Harvard University Press.
  42. Wierzbicka, A. (2003). Cross-cultural pragmatics: The semantics of human interaction (2nd ed.). Mouton de Gruyter.

ความร่วมมือด้านการวิจัย

เรายินดีเปิดรับความร่วมมือด้านการวิจัยเกี่ยวกับประสิทธิผล การเข้าถึง และการถ่ายโอนทางภาษาระหว่างภาษา

รายงานปัญหา

หน้าที่คุณอยู่
/th/science/index.html th

ภาษาอังกฤษจะสะดวกที่สุดสำหรับเรา แต่คุณสามารถเขียนด้วยภาษาใดก็ได้ตามต้องการ

รายงานนี้จะส่งเฉพาะข้อความของคุณ ที่อยู่หน้าเว็บ และภาษาเท่านั้น ไม่มีภาพหน้าจอ ไม่มีบันทึกการทำงาน และไม่มีบัญชีผู้ใช้ เราไม่สามารถตอบกลับรายงานได้ ดังนั้นหากคุณต้องการคำตอบ โปรดเขียนอีเมลมาที่ [email protected]