วิทยาศาสตร์

การพูดเรื่องยากๆ เป็นภาษาอังกฤษ

บทเรียนนี้เรียกว่าจิตวิทยาการสอน ความรู้สึก ความต้องการ และความขัดแย้งก็เป็นภาษาอังกฤษเช่นกัน และผู้เรียนทุกวัยสามารถฝึกฝนสิ่งเหล่านี้ผ่านเกมก่อนที่ชีวิตจริงจะเรียกร้องให้ต้องพูดประโยคเหล่านั้นออกมา

สองแนวคิด

ผู้เรียนที่รู้สึกไม่ปลอดภัยจะไม่กล้าเสี่ยงพูด ความวิตกกังวลในการเรียนภาษาต่างประเทศมีอยู่จริงและสามารถวัดผลได้ (Horwitz, Horwitz & Cope, 1986); วิธีที่มันขัดขวางการเรียนรู้เรียกว่าตัวกรองทางอารมณ์ (Krashen, 1982) เกมที่เล่นโดยลำพัง ซึ่งการตอบผิดไม่ต้องแลกมาด้วยความอับอายต่อหน้าผู้อื่น จะช่วยลดความเสี่ยงนั้นลงได้ เปิดให้ใช้งานแล้ว

ประการที่สอง: การพูดคุยเรื่องยากๆ เป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้ ข้อความขึ้นต้นด้วยฉัน (I-messages) และการฟังอย่างตั้งใจของ Thomas Gordon รวมถึงการสื่อสารแบบไม่ใช้ความรุนแรงหรือการสื่อสารสันติ (Nonviolent Communication) ของ Marshall Rosenberg มอบรูปแบบย่อสำหรับการพูดเรื่องยากๆ โดยไม่ต้องกล่าวโทษใคร การนำความรู้สึกมาเรียบเรียงเป็นคำพูดช่วยให้จิตใจสงบลงได้ในตัว (Lieberman et al., 2007); เมื่อใช้เป็นภาษาที่สองจึงเท่ากับการได้ฝึกฝนถึงสองต่อ

สิ่งเหล่านี้คือเกมฝึกภาษา ไม่ใช่การบำบัดรักษา

ข้อความขึ้นต้นด้วยฉัน (I-messages)

“คุณไม่เคยฟังฉันเลย!” คือการกล่าวโทษอีกฝ่ายหนึ่ง ข้อความขึ้นต้นด้วยฉันจะพูดในมุมมองของผู้พูด: “ฉันรู้สึกหงุดหงิดเวลาที่ถูกขัดจังหวะ เพราะมันทำให้ฉันลืมความคิดที่กำลังจะพูด” สูตรสำเร็จนี้ — I feel … when … because … — สั้นพอที่ผู้เรียนจะนำไปใช้เป็นภาษาอังกฤษได้ Gordon ยังได้ระบุถึงคำตอบที่ทำให้การสนทนาต้องปิดตาย ได้แก่ การออกคำสั่ง การเตือน การสั่งสอน และ “ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี”

การสื่อสารสันติ (Nonviolent Communication)

สี่ขั้นตอน: สิ่งที่ฉันสังเกตเห็น สิ่งที่ฉันรู้สึก สิ่งที่ฉันต้องการ และสิ่งที่ฉันร้องขอ ความรู้สึกที่แท้จริง เช่น เศร้า เป็นกังวล โล่งใจ แตกต่างจากคำพูดที่แฝงการตัดสินผู้อื่น เช่น “ถูกทรยศ” “ถูกเมินเฉย” “ถูกใช้ประโยชน์” สิ่งเหล่านี้เรียกว่าความรู้สึกเทียม

สิ่งที่ผู้เรียนจะได้ฝึกฝน

ผู้เรียนจำเป็นต้องใช้คำศัพท์เหล่านี้กับเพื่อน ที่บ้าน และบนโลกออนไลน์ แต่หนังสือเรียนกลับแทบไม่ค่อยมีเนื้อหาเหล่านี้ ในเกม ผู้เรียนจะได้รับทั้งคำศัพท์และทักษะไปพร้อมๆ กัน:

  • การพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและความรู้สึก — ด้วยข้อความขึ้นต้นด้วยฉัน โดยปราศจากการกล่าวโทษ
  • การขอร้อง ไม่ใช่การเรียกร้อง — ระบุสิ่งที่ต้องการ และแยกแยะระหว่างคำขอร้องกับแรงกดดัน
  • การฟังก่อน — ตอบสนองต่อความรู้สึกของอีกฝ่ายแทนที่จะรีบให้คำแนะนำ
  • การเลือกน้ำเสียง — คำพูดชุดเดียวกันสามารถสื่อออกมาได้ทั้งความห่วงใย ความเป็นกลาง หรือความก้าวร้าว

สิบสองเกม เปิดให้ใช้งานแล้ว

เกมทั้งสิบสองเกมอยู่ในหมวดหมู่เกม เราขอแนะนำให้เริ่มเล่นตั้งแต่ระดับ B1 เป็นต้นไป แต่ละเกมจะฝึกฝนหนึ่งทักษะ

  • I-Message Cloze — เติมคำในช่องว่างให้สมบูรณ์ ทั้งความรู้สึก พฤติกรรม และเหตุผล
  • Conflict Reframe — เปลี่ยนข้อความกล่าวโทษที่ขึ้นต้นด้วยคุณให้กลายเป็นข้อความขึ้นต้นด้วยฉัน
  • Emotion Labeling — อ่านสถานการณ์และเลือกคำศัพท์ที่สื่อถึงความรู้สึกนั้นได้อย่างแม่นยำ
  • Intonation Choice — ฟังและตัดสินว่าประโยคดังกล่าวฟังดูห่วงใย เป็นกลาง หรือก้าวร้าว
  • Assertive Response — เลือกคำตอบที่แสดงความมั่นใจและหนักแน่นแทนที่จะเป็นแบบยอมจำนนหรือก้าวร้าว
  • Emotion Ladder — เรียงลำดับคำศัพท์บอกความรู้สึกจากระดับน้อยไปหามาก
  • Need Detective — ค้นหาความต้องการที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความรู้สึก
  • Escalation Meter — หาจุดที่บทสนทนากลายเป็นปัญหา และวลีที่เป็นต้นเหตุ
  • Active Listening — เลือกคำตอบที่สะท้อนความรู้สึกออกมาแทนที่จะเป็นการให้คำแนะนำ
  • Cultural Bridge — รับมือกับความแตกต่างในด้านความตรงไปตรงมาและความสุภาพระหว่างวัฒนธรรม
  • Pseudo-Feeling Filter — คัดแยกความรู้สึกที่แท้จริงออกจากความรู้สึกเทียม
  • Request vs Demand — แยกแยะระหว่างคำขอร้องที่แท้จริงกับคำเรียกร้องที่ปลอมตัวมา

เปิดเล่นเกมเกี่ยวกับอารมณ์

แหล่งอ้างอิง

  1. Gordon, T. (1970). Parent effectiveness training. Wyden.
  2. Gordon, T. (1974). T.E.T.: Teacher effectiveness training. Wyden.
  3. Horwitz, E. K., Horwitz, M. B., & Cope, J. (1986). Foreign language classroom anxiety. The Modern Language Journal, 70(2), 125–132.
  4. Krashen, S. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon.
  5. Lieberman, M. D., Eisenberger, N. I., Crockett, M. J., Tom, S. M., Pfeifer, J. H., & Way, B. M. (2007). Putting feelings into words: Affect labeling disrupts amygdala activity. Psychological Science, 18(5), 421–428.
  6. Rosenberg, M. B. (2003). Nonviolent communication: A language of life (2nd ed.). PuddleDancer Press.

รายงานปัญหา

หน้าที่คุณอยู่
/th/science/psychodidactic.html th

ภาษาอังกฤษจะสะดวกที่สุดสำหรับเรา แต่คุณสามารถเขียนด้วยภาษาใดก็ได้ตามต้องการ

รายงานนี้จะส่งเฉพาะข้อความของคุณ ที่อยู่หน้าเว็บ และภาษาเท่านั้น ไม่มีภาพหน้าจอ ไม่มีบันทึกการทำงาน และไม่มีบัญชีผู้ใช้ เราไม่สามารถตอบกลับรายงานได้ ดังนั้นหากคุณต้องการคำตอบ โปรดเขียนอีเมลมาที่ [email protected]