Bilim
Zor olanı İngilizce söylemek
Bu bölüm psikodidaktik olarak adlandırılır. Duygular, ihtiyaçlar ve çatışmalar da İngilizcedir — ve her yaştan öğrenci, hayat o cümleyi talep etmeden önce bunları bir oyunda deneyebilir.
İki fikir
Kendini güvende hissetmeyen bir öğrenci konuşma riskini almaz. Yabancı dil kaygısı gerçektir ve ölçülebilir (Horwitz, Horwitz & Cope, 1986); engelleyici etkisi duygusal filtre olarak bilinir (Krashen, 1982). Yanlış bir cevabın başkalarının önünde bir maliyeti olmadığı özel olarak oynanan bir oyun, bu riski düşürür. Şimdi mevcut
İkincisi: zor şeyler hakkında konuşmak öğrenilebilir. Thomas Gordon'ın ben-dilleri ve etkin dinleme, ve Marshall Rosenberg'in Şiddetsiz İletişimi, zor bir şeyi suçlamadan söylemek için kısa bir form sunar. Bir duyguyu kelimelere dökmek başlı başına sakinleştiricidir (Lieberman et al., 2007); ikinci bir dilde bu iki kat pratiktir.
Bunlar dil oyunlarıdır, terapi değildir.
Ben-dilleri
"Beni hiç dinlemiyorsun!" karşı tarafı suçlar. Bir ben-dili konuşanın kendisi için konuşur: "Beni kestiklerinde hayal kırıklığına uğruyorum, çünkü düşüncemi kaybediyorum." Formül — I feel … when … because … — bir öğrencinin İngilizcede kullanması için yeterince kısadır. Gordon ayrıca bir konuşmayı kapatan yanıtları da adlandırdı: emretmek, uyarmak, vaaz vermek ve "merak etme, iyi olacak".
Şiddetsiz İletişim
Dört adım: gözlemlediğim, hissettiğim, ihtiyacım olan, istediğim. Gerçek bir duygu — üzgün, kaygılı, rahatlamış — başka birine yönelik bir yargıyı gizleyen bir kelimeden farklıdır: "ihanete uğramış", "görmezden gelinmiş", "kullanılmış". Bunlara sahte duygular denir.
Öğrenciler ne pratik yapar
Öğrencilerin bu kelimelere arkadaşlarıyla, evde ve çevrimiçi olarak ihtiyacı vardır, ancak ders kitaplarında bunlara nadiren yer verilir. Oyunda öğrenci kelimeyi ve beceriyi birlikte alır:
- Ne olduğunu ve nasıl hissettiğini söylemek — bir ben-dili ile, suçlamadan.
- İstemek, talep etmemek — ihtiyaç olanı adlandırmak ve bir isteği baskıdan ayırmak.
- Önce dinlemek — tavsiyeye atlamak yerine diğer kişinin duygusuna yanıt vermek.
- Bir ton seçmek — aynı kelimeler şefkatli, tarafsız veya saldırgan gelebilir.
On iki oyun Şimdi mevcut
On ikisi de oyun kataloğunda; B1 seviyesinden itibaren öneriyoruz. Her biri bir beceriyi eğitir.
- I-Message Cloze — duyguyu, davranışı ve nedeni tamamlamak.
- Conflict Reframe — suçlayıcı bir sen-dilini bir ben-diline çevirmek.
- Emotion Labeling — bir durumu okumak ve duygu için doğru kelimeyi seçmek.
- Intonation Choice — dinlemek ve bir cümlenin şefkatli, tarafsız veya saldırgan geldiğine karar vermek.
- Assertive Response — pasif ve saldırgan olana karşı kendine güvenen yanıtı seçmek.
- Emotion Ladder — duygu kelimelerini hafiften güçlüye doğru sıralamak.
- Need Detective — bir duygunun ardındaki ihtiyacı bulmak.
- Escalation Meter — bir diyalogun ters gittiği anı ve buna sebep olan cümleyi bulmak.
- Active Listening — tavsiye vermek yerine duyguyu yansıtan yanıtı seçmek.
- Cultural Bridge — kültürler arasındaki doğrudanlık ve kibarlık farkıyla başa çıkmak.
- Pseudo-Feeling Filter — gerçek duyguları sahte duygulardan ayırmak.
- Request vs Demand — gerçek bir isteği istek gibi görünen bir talepten ayırt etmek.
Kaynaklar
- Gordon, T. (1970). Parent effectiveness training. Wyden.
- Gordon, T. (1974). T.E.T.: Teacher effectiveness training. Wyden.
- Horwitz, E. K., Horwitz, M. B., & Cope, J. (1986). Foreign language classroom anxiety. The Modern Language Journal, 70(2), 125–132.
- Krashen, S. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon.
- Lieberman, M. D., Eisenberger, N. I., Crockett, M. J., Tom, S. M., Pfeifer, J. H., & Way, B. M. (2007). Putting feelings into words: Affect labeling disrupts amygdala activity. Psychological Science, 18(5), 421–428.
- Rosenberg, M. B. (2003). Nonviolent communication: A language of life (2nd ed.). PuddleDancer Press.