เอกสารวิชาการ
สิ่งที่รูปประโยคผิวเผินตัดสินได้และตัดสินไม่ได้
ระบบตรวจอัตโนมัติส่วนใหญ่ของเราทำงานโดยดูจากรูปภาษาที่ปรากฏภายนอก เช่น โครงสร้างของวลี ลำดับคำ และรูปของกริยา วิธีนี้ประหยัด รวดเร็ว และอธิบายได้ - เมื่อระบบแจ้งเตือน เราสามารถบอกเหตุผลให้ผู้เรียนเข้าใจได้ในประโยคเดียว แต่วิธีนี้ก็มีขีดจำกัดที่ชัดเจน และสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาคือการเรียนรู้ที่จะวัดขีดจำกัดนั้นออกมาเป็นตัวเลข แทนที่จะถกเถียงกันลอยๆ
จุดที่การดูแค่รูปคำไปต่อไม่ได้
รูปประโยคที่ผิดมักจะมีหน้าตาเหมือนรูปประโยคที่ถูกต้องตามหลักภาษา ลองดูข้อผิดพลาดจริงของผู้เรียน เช่น การใช้กริยาช่องที่หนึ่งหลัง modal verb ในบริบทที่ต้องใช้รูป perfect อย่างในตัวอย่างที่แต่งขึ้นว่า "he could pass the exam last year" แทนที่จะเป็น "could have passed" กฎการตรวจที่สร้างขึ้นตามรูปแบบนี้จะจับข้อผิดพลาดได้แม่นยำ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็จะแจ้งเตือนว่าประโยคที่ถูกต้องสมบูรณ์อีกหลายร้อยประโยคในงานเขียนทั่วไปนั้นผิดด้วย เพราะโครงสร้างหน้าตาแบบนี้มีอยู่เต็มไปหมดในภาษาอังกฤษ ข้อผิดพลาดลักษณะนี้จึงไม่สามารถตัดสินได้ด้วยรูปคำเพียงอย่างเดียว เราจึงคำนวณผลเสียที่ตามมา บันทึกไว้ และตัดสินใจยกเลิกกฎการตรวจข้อนี้
การกำหนดว่าต้องอยู่ท้ายประโยคทำให้จับงานเขียนจริงไม่ได้ หากเราบีบเงื่อนไขให้แคบลงโดยให้ระบบแจ้งเตือนเฉพาะเมื่อโครงสร้างนั้นอยู่ท้ายประโยค ระบบก็จะมองไม่เห็นข้อผิดพลาดในงานเขียนจริง ซึ่งมักจะมีคำอื่นตามหลังเสมอ แต่พอเราเอาเงื่อนไขนี้ออก ระบบก็กลับไปแจ้งเตือนในประโยคที่ถูกต้องของเราเอง เพราะคำในภาษาอังกฤษคำเดียวอาจเป็นคำนามในบริบทหนึ่งและเป็นคำกริยาในอีกบริบทหนึ่งได้ เช่น ในตัวอย่างที่แต่งขึ้นว่า "told us help is coming" ซึ่งคำว่า "help" ในที่นี้เป็นคำนาม แต่ระบบของเรารู้จักคำนี้ในฐานะคำกริยา
รายการคำศัพท์ที่รวบรวมด้วยมือจะมองไม่เห็นคำที่ไม่มีอยู่ในรายการ มีกฎการตรวจสองข้อที่ไม่แจ้งเตือนเมื่อเจอข้อผิดพลาดจริง เพียงเพราะคำกริยาที่เป็นปัญหานั้นไม่ได้อยู่ในรายการคำศัพท์ที่เราทำขึ้นเอง รายการคำศัพท์ที่เขียนขึ้นเพื่อให้ครอบคลุมตัวอย่างมาตรฐานของกฎไวยากรณ์ มักจะไม่ครอบคลุมคำศัพท์ที่ผู้เรียนใช้ในงานเขียนจริงเสมอ
คำที่อยู่ติดกันไม่ได้บอกโครงสร้างประโยค ระบบตรวจของเราเปรียบเทียบคำที่วางอยู่ติดกัน มันมองไม่เห็นขอบเขตของอนุประโยค ประธานของอนุประโยคย่อย หรือกรรมที่ถูกย้ายตำแหน่ง ครั้งหนึ่งการขยายระยะห่างระหว่างสองส่วนในรูปแบบการตรวจ เคยทำให้ระบบดึงเอาอนุประโยคที่เป็นของคนละส่วนเข้ามาปนอยู่ในประโยคเดียวกัน
วิธีที่ได้ผล
เพิ่มเงื่อนไขแทนการลดเงื่อนไข ในกรณีข้างต้น วิธีแก้ไม่ใช่การทำให้กฎหลวมลง แต่เป็นการกำหนดให้ชัดเจนว่าคำที่ตามหลังกริยาต้องเป็นคำประเภทใด กล่าวคือ ต้องเป็นคำที่ตามหลังสกรรมกริยา (transitive verb) ได้ และไม่ปรากฏหลังคำนามในตำแหน่งเดียวกัน เมื่อทำเช่นนี้ ระบบก็สามารถจับข้อผิดพลาดในงานเขียนจริงได้ โดยยังผ่านเกณฑ์เรื่องการไม่ท้วงติงประโยคที่ถูกต้อง และเมื่อวัดผลเสียกับคลังข้อความงานเขียนทั่วไปที่เราใช้อ้างอิง ก็พบการแจ้งเตือนที่ผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ซึ่งอยู่ในประโยคคำพูดโดยตรงที่มีเครื่องหมายคำพูดกำกับ
วัดผลทีละส่วนก่อนซ่อมทั้งหมด ก่อนจะแก้ไขกฎการตรวจข้อใด เราจะทดลองเดินระบบแบบแยกส่วนเพื่อดูว่าส่วนไหนที่ทำให้หลุดข้อผิดพลาดไป เช่น "ส่วนแรกจับได้หกในเจ็ดกรณี ส่วนที่ต้องอ้างอิงรายการคำศัพท์จับไม่ได้เลย" ต้นตอของปัญหาที่แท้จริงจะถูกระบุออกมาเป็นตัวเลขก่อนที่เราจะเริ่มแก้โค้ด ทำให้การแก้ไขพุ่งเป้าไปที่จุดนั้นโดยตรง แทนที่จะแก้ตามสมมติฐานแรกที่ฟังดูมีเหตุผล ซึ่งในกรณีนั้น สมมติฐานของเราผิด และตัวเลขคือสิ่งที่ถูกต้อง
การตัดสินใจไม่ตรวจโดยระบุราคาที่ต้องจ่ายถือเป็นผลลัพธ์อย่างหนึ่ง ในกรณีที่การดูแค่รูปคำไม่สามารถตัดสินความถูกผิดได้ ระบบจะเลือกเงียบไว้ โดยเราได้บันทึกเหตุผลและผลเสียของทางเลือกอื่นๆ เอาไว้แล้ว วิธีนี้ตรงไปตรงมากว่าการปล่อยให้ระบบท้วงติงประโยคที่ถูกต้องทุกๆ สิบประโยคที่ผู้เรียนเขียน และนี่คือแนวทางการตัดสินใจลำดับแรกที่เราใช้ในปัจจุบัน
สิ่งที่ยังค้างอยู่
เรารู้จักงานที่ยังค้างอยู่ดี นั่นคือกรณีอีกหลายสิบแบบที่ข้อผิดพลาดไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำที่อยู่ติดกัน แต่ขึ้นอยู่กับโครงสร้างวากยสัมพันธ์ (syntax) สำหรับกฎบางข้อ เราไม่สามารถวัดความครอบคลุมของการตรวจจับจากรูปคำได้เลยแม้ในทางทฤษฎี เพราะรูปคำหน้าตาเดียวกันอาจมีโครงสร้างทางไวยากรณ์ที่ต่างกันได้ถึงสองแบบ
ทางออกคือการนำตัววิเคราะห์โครงสร้างประโยค (syntactic parser) มาใช้ร่วมกับระบบที่มีอยู่ในปัจจุบัน แต่สิ่งนี้ก็หมายถึงการต้องพึ่งพาเครื่องมือใหม่ และต้องมีชุดเครื่องมือใหม่เพื่อใช้ตรวจสอบตัวมันเองอีกที เพราะตัววิเคราะห์โครงสร้างก็จะมีวิธีผิดพลาดในแบบของมันเอง ซึ่งเรายังไม่ได้รวบรวมรายการข้อผิดพลาดเหล่านั้นไว้
บทความทั้งหมด
แบบฝึกหัดฟรีสำหรับทุกหลักไวยากรณ์
ทุกหลักไวยากรณ์บนเว็บไซต์มีแบบฝึกหัดให้ใช้งาน ใช้งานได้ฟรีโดยไม่ต้องลงทะเบียน