Artykuły
O czym forma powierzchniowa może zdecydować, a o czym nie
Większość naszych automatycznych reguł sprawdzających opiera się na formie powierzchniowej: kształcie frazy, szyku wyrazów, formie, jaką przyjmuje czasownik. Jest to tanie, szybkie i łatwe do wyjaśnienia - gdy taka reguła zadziała, powód można przekazać zainteresowanej osobie w jednym zdaniu. Ma to jednak swój nieprzekraczalny pułap, a pożytek z ostatnich miesięcy polegał na tym, że nauczyliśmy się wyrażać ten pułap w liczbach, zamiast o nim dyskutować.
Gdzie forma przestaje wystarczać
Kształt błędu jest często poprawnym kształtem w języku. Weźmy prawdziwy błąd ucznia: bezokolicznik po czasowniku modalnym tam, gdzie wymagana jest forma perfect, jak w wymyślonym przykładzie "he could pass the exam last year" zamiast "could have passed". Reguła oparta na tym kształcie bezbłędnie rozpoznaje usterkę. Uruchamia się jednak także w przypadku setek całkowicie poprawnych zdań w zwykłej, opublikowanej prozie, ponieważ ten sam kształt występuje w języku angielskim na każdym kroku. Tego błędu nie da się wyeliminować na podstawie samej formy. Zmierzyliśmy koszt, nazwaliśmy go i odrzuciliśmy tę regułę.
Wymóg zakończenia frazy odcina żywe przypadki. Jeśli zawęzimy regułę tak, by działała tylko na końcu zdania, przestanie ona rozpoznawać błąd w prawdziwych tekstach, gdzie po danej frazie zawsze coś następuje. Jeśli usuniemy ten wymóg, reguła zacznie uruchamiać się na naszych własnych poprawnych zdaniach, ponieważ angielskie słowo może być rzeczownikiem w jednym miejscu, a czasownikiem w innym - jak w wymyślonym przykładzie "told us help is coming", gdzie "help" jest rzeczownikiem, a nasz mechanizm zna je jako czasownik.
Ręcznie spisana lista słów milczy o tym, czego na niej nie ma. Dwie reguły nie zareagowały na prawdziwe błędy wyłącznie dlatego, że danego czasownika brakowało na liście ułożonej ręcznie. Lista stworzona z myślą o podręcznikowych przykładach danej zasady będzie systematycznie zawodzić w zderzeniu ze słownictwem z prawdziwych tekstów.
Sąsiadujące słowa to nie składnia. Nasze reguły porównują wyrazy, które stoją obok siebie. Nie widzą granic zdań składowych, podmiotu w zdaniu podrzędnym ani przesuniętego dopełnienia. Zwiększenie dopuszczalnego odstępu między dwiema częściami wzorca wpuściło kiedyś zdanie składowe należące do zupełnie innej konstrukcji wewnątrz tego samego zdania.
Co zadziałało
Dodaj wymóg zamiast go usuwać. W opisanym wyżej przypadku rozwiązaniem nie było poluzowanie reguły, ale zażądanie określonego rodzaju słowa po czasowniku: takiego, które występuje po czasowniku przechodnim, a nie występuje w tej samej pozycji po rzeczowniku. Reguła zaczęła wyłapywać prawdziwe przypadki, testy pilnujące braku reakcji na poprawne zdania przeszły pomyślnie, a zmierzony koszt na naszym zbiorze referencyjnym zwykłej prozy wyniósł jeden fałszywy alarm, w cytowanej wypowiedzi w mowie niezależnej.
Zmierz poszczególne części przed naprawą całości. Zanim zmienimy regułę, uruchamiamy jej częściowe wersje i sprawdzamy, który element gubi przypadki: "pierwsza część rozpoznaje sześć na siedem, część odwołująca się do listy słów nie rozpoznaje żadnego". Prawdziwy winowajca zostaje wskazany przez konkretną liczbę przed wprowadzeniem jakichkolwiek poprawek, dzięki czemu zmiana uderza bezpośrednio w niego, a nie w pierwszą prawdopodobną teorię. W tym konkretnym przypadku teoria była błędna, a liczba miała rację.
Odmowa z podaną ceną to też wynik. Tam, gdzie sama forma nie pozwala zamknąć sprawy, reguła milczy, a powód oraz koszt rozwiązań alternatywnych zostają spisane. Jest to uczciwsze niż reguła, która podnosi alarm przy co dziesiątym poprawnym zdaniu napisanym przez ucznia, i jest to decyzja, po którą sięgamy teraz w pierwszej kolejności.
Co pozostaje otwarte
Nasz dług ma swoją nazwę: to dziesiątki przypadków, w których o błędzie decyduje składnia, a nie sąsiadujące wyrazy. W przypadku niektórych zasad czułości (recall) nie da się zmierzyć na podstawie formy nawet teoretycznie, ponieważ ten sam kształt kryje w sobie dwie różne struktury.
Wyjściem z tej sytuacji jest dodanie parsera składniowego do obecnego mechanizmu. Oznacza to jednak również nową zależność i nową klasę narzędzi do jej kontrolowania, ponieważ parser będzie mylił się na swój własny sposób, a katalog tych pomyłek nie został jeszcze napisany.
Wszystkie artykuły
Bezpłatne ćwiczenia do każdej reguły
Każdej regule gramatycznej na stronie towarzyszy zestaw ćwiczeń. Jest bezpłatny i nie wymaga rejestracji.