கட்டுரைகள்
தாளம் எங்கிருந்து வந்தது: மொழி கற்பித்தலில் தாளத்தின் சுருக்கமான வரலாறு
சொற்கள் தெரிந்திருந்தும், பேசும்போது பிறருக்குப் புரியாத வகையில் பேசும் மாணவர்களை ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் சந்தித்திருப்பார்கள். இலக்கணம் இருக்கும், சொல்வளம் இருக்கும், ஆனாலும் வாக்கியம் தனித்தனி செங்கற்களை வரிசையாக அடுக்கியது போலவே வெளிப்படும். சுமார் ஒரு நூற்றாண்டு காலமாக, ஆசிரியர்களும் ஒலியியல் வல்லுநர்களும் ஒரே சந்தேகத்திற்குத் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றனர்: அங்கே குறைவது மொழி அறிவு அல்ல, தாளம் (rhythm).
ஆங்கிலத்திற்கு ஒரு தாளம் உண்டு என்ற கருத்து
இருபதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்த ஒலியியல் இந்தக் கருத்துக்கு முதல் வடிவத்தைக் கொடுத்தது. ஆங்கிலம் என்பது அழுத்தம்-சார்ந்த தாள மொழி (stress-timed language) என்று விவரிக்கப்பட்டது: அழுத்தம் பெறும் அசைகள் ஏறக்குறைய சம இடைவெளியில் விழும், அவற்றிற்கு இடையே உள்ள பகுதிகள் சுருக்கப்படும். இதற்கு மாறாக, ஸ்பானிஷ் மொழி அசை-சார்ந்த தாள மொழி (syllable-timed) என்றும், அதன் அசைகள் ஏறக்குறைய சம நீளம் கொண்டவை என்றும் விவரிக்கப்பட்டது. இந்தப் பாகுபாடு பொதுவாக Pike (1945) மற்றும் Abercrombie (1967) ஆகியோரின் ஆய்வுகளில் இருந்து தொடங்குகிறது. ஆனால் இது பிரபலமான உடனேயே சவாலுக்கு உள்ளானது: இயல்பான பேச்சை அளவிட்டபோது, கோட்பாடு கூறியது போன்ற சம இடைவெளிகள் காணப்படவில்லை. பிந்தைய ஆய்வுகள் (Roach 1982, Dauer 1983), இந்த வகைப்பாடுகள் கடிகாரம் போல் துல்லியமாக இயங்குபவை அல்ல, மாறாக அசை அமைப்பு மற்றும் உயிரொலி குறுக்கம் ஆகியவற்றால் ஏற்படும் போக்குகள் மட்டுமே என்று வாதிட்டன.
அந்த விவாதம் இன்னும் முடிவடையவில்லை, மேலும் இது கற்பித்தலில் மேலோட்டமாகத் தெரிவதை விட அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஆங்கிலத்தின் தாளம் அழுத்தமற்ற அசைகளைச் சுருக்குவதன் மூலம் உருவாகிறது என்றால், "what do you want to do" என்பது கேட்பவரின் காதுக்கு ஆறு தனிச் சொற்கள் அல்ல; அது இரண்டு உச்சங்களைக் கொண்ட ஒரே ஒலி வடிவம். ஆறு சொற்களையும் சம அழுத்தத்துடன் உச்சரிக்கும் ஒரு மாணவர், அந்த அறையில் உள்ள எவருமே எதிர்பார்க்காத ஒரு மொழியைப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று அர்த்தம்.
சான்ட்ஸ் (Chants): ஒரு வாக்கியத்தை நான்கு தாளக் கணக்குகளில் அமைத்தல்
இதற்கான வகுப்பறைத் தீர்வு 1978-ல் வந்தது. NYU-வில் இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் ஆங்கிலத்தை அந்நிய மொழியாகக் கற்பித்த Carolyn Graham, Oxford University Press வழியாக "Jazz Chants: Rhythms of American English" என்ற நூலை வெளியிட்டார். இந்த முறையை ஒரே வாக்கியத்தில் விளக்கிவிடலாம்: இயல்பான பேச்சுத் தொடர் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, அதன் உண்மையான ஒலி அழுத்தம் மற்றும் குரல் ஏற்ற இறக்கத்தை அப்படியே தக்கவைத்து, சீரான நான்கு-தாளத் துடிப்பின் (four-beat pulse) மீது அதனைப் பொருத்துவது.
பாடப்புத்தகங்கள் மிகவும் கடினமாக இருக்கின்றன என்பது Graham-ன் புகார் அல்ல, மாறாக நடைமுறையில் யாரும் அப்படிப் பேசுவதில்லை என்பதே அவருடைய புகார். அவருடைய அணுகுமுறை இயல்புத்தன்மைக்கு முதல் இடத்தைக் கொடுத்தது: மாணவர்களுக்கு உண்மையிலேயே அக்கறை உள்ள ஒரு தலைப்பு, இயல்பான மொழி, வெவ்வேறு நீளம் கொண்ட சொற்களால் உருவாக்கப்பட்ட சிறிய சொல்வள சான்ட் (vocabulary chant), பிறகு தேவைப்பட்டால், அதே சட்டகத்திற்குள் ஒரு இலக்கண அமைப்பு - he plays, she plays, they play. இதைத் தொடர்ந்து வந்த அமைப்புதான் இலக்கண சான்ட்களின் நிலையான வடிவமாக மாறியது: ஒரு நிலையான தாளச் சட்டகம், மாறும் ஒரே ஒரு பகுதி, வழிநடத்துபவருக்கும் குழுவிற்கும் இடையிலான வினா-விடை (call and response), காதுகளால் வேறுபாட்டை உணர வைக்கும் எதிர் இணைகள், மற்றும் முடிவில் வடிவத்தை மனதில் பதிய வைக்கும் ஒரு திரும்பச் சொல்லுதல்.
அதே பதிப்பகத்திலிருந்து ஒரு தொடர் வெளிவந்தது. சான்ட்கள் ஒரு முழுப் பாடத்திட்டத்தின் ("Let's Go", Graham இணைந்து எழுதியது) முதுகெலும்பாக மாறின; பாடல்களுக்கு அருகில் டிரம் இசைத் தடங்களும் இடம்பெற்றன. இந்த முறை பரவியதற்குக் காரணம் இதற்கு எந்தச் சாதனமும் தேவையில்லை என்பதுதான்: உபகரணங்கள் வேண்டாம், திரை வேண்டாம், ஒரு ஆசிரியரும் குரல்கள் நிறைந்த ஒரு அறையும் போதும்.
சொந்தமாகப் பாடப்பொருட்களை உருவாக்குபவர்களுக்கு இரண்டு குறிப்புகள். இந்த முறை முற்றிலும் இலவசமானது - சீரான தாளத் துடிப்பின் மீது அமைந்த பேச்சு, வினா மற்றும் விடை, ஒரு சட்டகத்திற்குள் இலக்கண அமைப்பு. இதில் பதிப்பகத்திற்குச் சொந்தமானது என்னவென்றால் அந்தக் குறிப்பிட்ட பாட வரிகள், ஒலிப்பதிவுகள் மற்றும் அதன் பெயர் மட்டுமே. இதனை Oxford University Press பதிவுசெய்யப்பட்ட வணிக முத்திரையாகக் (trademark) குறிப்பிடுகிறது. எனவே, நீங்களே சொந்தமாக சான்ட்களை எழுதுங்கள், அவற்றை சான்ட்ஸ் (chants) என்றே அழையுங்கள்.
பாடல்கள், கரோக்கி மற்றும் இயந்திரங்கள்
இரண்டாவது வளர்ச்சிப் பாதை இசையிலிருந்து வந்தது. வகுப்பறைகளில் பாடல்கள் எப்போதுமே இருந்துள்ளன. 1970-களில் இருந்து தளர்வு, இசை மற்றும் உடல்ரீதியான எதிர்வினை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கற்பித்தல் முறைகள் பாடல்களுக்கு ஒரு மதிப்பைப் பெற்றுத் தந்தன. இதன் நவீன வடிவம் கரோக்கி (karaoke): ஒலிப்பதிவோடு ஒத்திசைக்கப்பட்ட வரிகள், அதனுடன் சேர்ந்து பாடும் கற்பவர்.
இங்கே கற்பித்தலை விட தொழில்நுட்பம் வேகமாக வளர்ந்தது. இன்று மொழி கற்பவர் பாடல் வரிகளை வரிக்கு வரி ஒத்திசைத்துப் பெற முடியும் (ஒரு வணிக செயலியில் அசைக்கு அசை கூட), நான்கு வெவ்வேறு நிலைகளில் வரிகளில் உள்ள விடுபட்ட இடங்களை நிரப்ப முடியும், ஒவ்வொரு வரிக்குக் கீழும் மொழிபெயர்ப்புகளைப் படிக்க முடியும். ஆனால் யாரும் செய்யாத ஒன்று, பாடியதைத் திரும்பக் கேட்டு மதிப்பிடுவது: பாடல்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட மொழி கற்றல் கருவிகள் முழுவதிலும், கற்பவரின் குரல் ஏறக்குறைய மதிப்பீடு செய்யப்படுவதே இல்லை. பாடுவதற்கு மதிப்பெண் வழங்கப்படும் இடங்களிலும் - இசைச் செயலிகள் மற்றும் பொதுச் சந்தை கரோக்கிகளில் - அளவிடப்படுவது சுருதியும் (pitch) தாளத் துடிப்பைச் சரியாகப் பிடிப்பதுமே தவிர, சொற்களோ உச்சரிப்போ அல்ல.
இதற்கான காரணம் தொழில்நுட்ப ரீதியானது, மேலும் இது தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒன்றும் கூட. ஏனெனில் பின்னூட்டம் (feedback) பெறுவதற்குப் பாடுவதை விட தாளத்துடன் பேசும் சான்டிங் (chanting) ஏன் அதிகப் பயனுள்ளதாக இருக்கிறது என்பதற்கு இதுவே காரணம். பாடப்படும் சொற்களை இயந்திரம் அடையாளம் காண்பது இன்னும் கடினமாகவே உள்ளது: MIREX 2020 மதிப்பீட்டில் வெளியான சிறந்த முடிவுகளின்படி, பின்னணி இசையுடன் கூடிய பாடல்களில் சொல் பிழை விகிதம் சுமார் 47 சதவீதமாக இருந்தது; இதுவே தெளிவான பேச்சில் 5 முதல் 10 சதவீதமாக மட்டுமே உள்ளது. பின்னணி இசை இதை இன்னும் மோசமாக்குகிறது, இதனால்தான் ஒவ்வொரு கரோக்கி செயலியை உருவாக்குபவரும் ஹெட்ஃபோன்களைப் பயன்படுத்துமாறு கேட்கிறார்கள். பேச்சு இயந்திரங்கள் (speech engines) பேச்சுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை; அவை பேச்சல்லாத ஒலிகளை அடக்கி, அமைதியான பின்னணியிலேயே சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன.
எனவே, எந்தவொரு விளம்பரப் பக்கமும் வெளிப்படையாகக் கூறாத ஒரு வேலைப் பிரிவினையில் இந்த இரண்டு மரபுகளும் வந்து நிற்கின்றன. கற்றவற்றை நினைவில் வைத்துக்கொள்வதற்குப் பாடுவது இரண்டில் வலிமையானது. ஆனால், ஒரு இயந்திரத்தால் நேர்மையாக மதிப்பிட முடிவது தாளத் துடிப்பின் மீது அமைந்த பேச்சை (rhythmic speech) மட்டுமே.
வரலாறு நமக்கு விட்டுச் செல்வது என்ன
நூறு ஆண்டுகால உழைப்பு, செலவு குறைந்த, எங்கும் எடுத்துச் செல்லக்கூடிய, பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் மற்றும் உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடிய ஒரு முறையை உருவாக்கியுள்ளது - ஆனால் இந்த முறையின் பிரபலத்தோடு ஒப்பிடும்போது இதற்கான ஆய்வுப் பதிவுகள் மிகவும் குறைவாகவே உள்ளன. அந்த இடைவெளிதான் அடுத்த கட்டுரையின் பேசுபொருள்: சான்றுகள் எதை ஆதரிக்கின்றன, எதை ஆதரிக்கவில்லை, மற்றும் எந்தக் கேள்விகளுக்கு இன்னும் யாரும் பதிலளிக்கவில்லை.
இந்தக் கட்டுரைக்கான ஆதாரங்கள்: பேச்சுத் தாள வகைப்பாடுகள் குறித்து Pike (1945), Abercrombie (1967), Roach (1982), Dauer (1983); Graham, "Jazz Chants" (Oxford University Press, 1978) மற்றும் "Creating Chants and Songs" (OUP, 2006); MIREX 2020 பாடல் வரிகள் எழுத்துப்பெயர்ப்பு முடிவுகள்; பாடல் அடிப்படையிலான கற்றல் கருவிகளின் தயாரிப்பு மதிப்பாய்வு, நவம்பர் 2026.
அனைத்துக் கட்டுரைகள்
ஒவ்வொரு இலக்கண விதிக்கும் இலவசப் பயிற்சி
இந்தத் தளத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு இலக்கண விதியுடனும் ஒரு பயிற்சிப் பகுதி இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது இலவசமானது மற்றும் இதற்குக் கணக்குத் தொடங்கத் தேவையில்லை.