Etykiety przy każdej grze: nauka i sprawdzenie oznacza, że grę można przypisać w obie strony; tylko nauka oznacza, że działa wyłącznie jako nauka. Kto otwiera grę i czemu mowa nie jest oceniana: jak działają gry.
#2 Active Listening nauka i sprawdzenie
Pokaż im, że naprawdę usłyszałeś. Uczniowie ćwiczą werbalne techniki aktywnego słuchania w języku angielskim: parafrazowanie, wyjaśnianie, podsumowywanie tego, co powiedział mówiący. Strona słuchacza w rozmowie wreszcie ma swój własny trening.
#5 Assertive Response nauka i sprawdzenie
Nie wycieraczka, nie buldożer — asertywny. W trudnej sytuacji uczniowie wybierają lub budują asertywną odpowiedź w języku angielskim pomiędzy biegunami pasywnym i agresywnym. Grzeczne obstawanie przy swoim to umiejętność językowa — i można się jej nauczyć.
#12 Conflict Reframe nauka i sprawdzenie
Ta sama sytuacja, spokojniejsze słowa. Uczniowie biorą rozgrzane zdania konfliktowe i przeformułowują je na konstruktywny angielski: od obwiniania do obserwacji, od atakowania do prośby. Umiejętność wygaszania rozmowy zyskuje konkretną praktykę.
#18 Cultural Bridge nauka i sprawdzenie
Rozszyfruj moment, w którym kultury się zderzają. Uczniowie analizują krótkie nieporozumienia międzykulturowe — żart, który nie wypalił, propozycję odrzuconą "niewłaściwie" — i identyfikują, co założyła każda strona. Empatia kulturowa staje się umiejętnością, nie szczęściem.
#26 Emotion Labeling nauka i sprawdzenie
Jeśli umiesz to nazwać, umiesz to oswoić. Uczniowie budują bogate angielskie słownictwo dotyczące uczuć — poza happy i sad, aż do frustrated, relieved, overwhelmed. Scenariusze proszą ich o nazwanie, co dana osoba czuje i dlaczego.
#27 Emotion Ladder nauka i sprawdzenie
Od zirytowania do furii: ułóż intensywność. Uczniowie układają słowa dotyczące emocji według intensywności — annoyed, irritated, angry, furious — i wybierają właściwy stopień dla opisanej sytuacji. Precyzja w słowach o uczuciach to precyzja w rozumieniu samego siebie.
#31 Escalation Meter nauka i sprawdzenie
Obserwuj, jak konflikt się rozgrzewa — i ochłodź go. Uczniowie śledzą dialog w trakcie eskalacji, zaznaczając momenty wzrostu napięcia i wybierając zdania, które by je zamiast tego wygaszały. Dynamika konfliktu staje się widoczna i możliwa do opanowania.
#38 I-Message Cloze nauka i sprawdzenie
Zmień "Ty zawsze..." na "Czuję...". Uczniowie uzupełniają i budują komunikaty typu ja: "I feel X when Y, because I need Z". Formuła komunikacji bez przemocy jest ćwiczona w języku angielskim, w otoczeniu gry o niskim ryzyku.
#41 Intonation Choice nauka i sprawdzenie
Nie liczy się to, co powiedziałeś — liczy się, jak to powiedziałeś. Uczniowie słuchają tego samego zdania wypowiedzianego z różną intonacją i oceniają, które pasuje do celu komunikacyjnego: wsparcia, sarkazmu, prawdziwego pytania. Ton staje się świadomym wyborem.
#57 Need Detective nauka i sprawdzenie
Za każdym uczuciem kryje się potrzeba. Znajdź ją. Uczniowie czytają emocjonalne stwierdzenia i wnioskują niezaspokojoną potrzebę kryjącą się za nimi: bezpieczeństwo, szacunek, autonomię, połączenie. Szukanie potrzeby za słowami to podstawowy ruch komunikacji bez przemocy.
#70 Pseudo-Feeling Filter nauka i sprawdzenie
"Czuję się ignorowany" to nie uczucie — to wyrok. Uczniowie uczą się odróżniać prawdziwe uczucia (smutny, przestraszony, zraniony) od pseudouczuć skrywających obwinianie (zdradzony, ignorowany, wykorzystany) — i przekładać te drugie na szczere komunikaty uczucie-plus-potrzeba.
#77 Request vs Demand nauka i sprawdzenie
Prośba przyjmuje "nie". Żądanie je karze. Uczniowie klasyfikują i przepisują wypowiedzi: które są prawdziwymi prośbami, a które przebranymi żądaniami? Potem tworzą prośby, które są konkretne, wykonalne i otwarte na odmowę.